1
00:00:00,000 --> 00:00:04,099
(Narrator) „Pewnego razu”
czyta tytuł otwierający:
2
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Pobrane z
YTS.MX
3
00:00:04,208 --> 00:00:07,234
zachęcający i uspokajający
pierwsze słowa bajek na dobranoc
4
00:00:07,340 --> 00:00:09,150
od początku świata.
5
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Oficjalna strona z filmami YIFY:
YTS.MX
6
00:00:09,293 --> 00:00:12,826
Jesteśmy skłonni oczekiwać rozwoju sytuacji
o prostej fabule,
7
00:00:12,929 --> 00:00:15,152
rzeczy z bajki
i pulp fiction
8
00:00:15,252 --> 00:00:17,944
to stało się podstawą
rozrywki filmowej.
9
00:00:18,047 --> 00:00:20,767
Ale żeby tak było
niepokojący rodzaj bajki
10
00:00:20,875 --> 00:00:23,030
sygnalizuje poniższy strzał.
11
00:00:23,132 --> 00:00:26,934
Ten tak zwany prolog
jest kluczem do reszty filmu
12
00:00:27,038 --> 00:00:30,973
i obraz podciętego oka
to jedna z ikon surrealizmu.
13
00:00:31,078 --> 00:00:35,177
Warto poszukać jeszcze raz
na przyczynach swojej sławy.
14
00:00:35,286 --> 00:00:37,805
Myślę, że sprowadzają się one do trzech:
15
00:00:37,913 --> 00:00:41,035
niemal nie do zniesienia wpływ
akcji
16
00:00:41,145 --> 00:00:43,501
co powoduje szok fizyczny
co nie maleje,
17
00:00:43,603 --> 00:00:45,250
nawet po wielu przeglądach.
18
00:00:45,354 --> 00:00:48,007
Gęstość figuralna
i poetycki rezonans
19
00:00:48,115 --> 00:00:50,471
elementów wizualnych
wprowadzony do gry,
20
00:00:50,573 --> 00:00:53,063
razem ze złożonym sposobem
że są ze sobą powiązane,
21
00:00:53,671 --> 00:00:57,770
i rzuć wyzwanie sekwencji
dostarcza nam, jako widzom,
22
00:00:57,879 --> 00:01:02,859
aby jeszcze raz pomyśleć o satysfakcji
czerpiemy z oglądania filmów.
23
00:01:03,334 --> 00:01:05,384
To głęboko szokujące.
24
00:01:05,489 --> 00:01:08,181
Nic nas nie przygotowuje
za ten bezpodstawny atak.
25
00:01:08,284 --> 00:01:11,243
Efekt nasila się, ponieważ:
nietypowo dla kina,
26
00:01:11,348 --> 00:01:14,407
oko kobiety patrzy bezpośrednio
na widownię, odwzajemniając nasze spojrzenie,
27
00:01:14,782 --> 00:01:16,698
wplątując nas.
28
00:01:16,803 --> 00:01:19,791
Rozumiemy, że to także my sami
kim są zamierzone ofiary
29
00:01:19,934 --> 00:01:21,744
tego wizualnego ataku.
30
00:01:22,257 --> 00:01:24,546
I spokój
za pomocą którego wykonywana jest czynność
31
00:01:24,647 --> 00:01:28,584
to kolejne skręcenie noża
w niepokoju widza.
32
00:01:28,688 --> 00:01:31,513
Odmawiając nam zastrzyków oczekiwania
lub reakcja,
33
00:01:31,618 --> 00:01:33,773
po stronie któregokolwiek z agresorów
lub ofiara,
34
00:01:34,311 --> 00:01:38,448
to groteskowo okrutne ćwiczenie
w obiektywizmie klinicznym.
35
00:01:38,958 --> 00:01:44,273
Nic dziwnego, że Buñuel został nazwany
„chirurg spojrzenia”.
36
00:01:44,379 --> 00:01:47,300
Oczywiście,
jak słynnie powiedział Hitchcock:
37
00:01:47,409 --> 00:01:49,995
„Najlepszym sposobem jest cięcie”.
38
00:01:50,103 --> 00:01:52,660
Miał na myśli, że to najlepszy sposób
żeby morderca dokonał zabójstwa
39
00:01:52,763 --> 00:01:56,163
i najlepszy sposób dla reżysera filmowego
manipulować swoją publicznością.
40
00:01:56,264 --> 00:02:00,067
Buñuela, który właśnie opublikował
esej wychwalający decoupage
41
00:02:00,170 --> 00:02:03,571
jako klucz do wyrazistości w filmie,
zgodziłby się.
42
00:02:04,278 --> 00:02:09,124
To on, reżyser na ekranie,
który tworzy film poprzez cięcie.
43
00:02:09,833 --> 00:02:12,419
Cięcie ma charakter symboliczny
właściwe również
44
00:02:12,561 --> 00:02:15,051
ponieważ jest to główne zajęcie
filmu
45
00:02:15,154 --> 00:02:18,210
jest pożądanie seksualne i lęk seksualny
46
00:02:18,352 --> 00:02:22,050
w tym, a dokładniej
u mężczyzn strach przed kastracją.
47
00:02:22,157 --> 00:02:26,228
Kompleksy związane z kastracją
prowadzą także do fetyszyzmu.
48
00:02:26,332 --> 00:02:29,694
Fetyszysta zastępuje
jako obiekt jego pożądania
49
00:02:29,834 --> 00:02:32,889
część rzeczy, wycinek,
dla całości.
50
00:02:32,999 --> 00:02:35,010
Króluje zatem fragmentacja
51
00:02:35,120 --> 00:02:38,348
bo film dekonstruuje
temat seksualny
52
00:02:38,454 --> 00:02:41,413
i otwiera sprzeczności
w pragnieniu
53
00:02:41,517 --> 00:02:45,521
w wymianie spojrzeń,
obieg fetyszyzowanych przedmiotów,
54
00:02:45,625 --> 00:02:47,302
i części ciała.
55
00:02:47,410 --> 00:02:51,414
Zniszczenie dopasowań tekstu
okaleczenie ciała.
56
00:02:51,518 --> 00:02:53,060
Początkowy akt przemocy fizycznej
57
00:02:53,167 --> 00:02:56,329
jest bezpośrednio powiązany z tekstem
przemoc, która nastąpi.
58
00:02:56,434 --> 00:03:00,878
Miniaturka, na której Buñuel testuje
ostrość naciętego ostrza
59
00:03:00,979 --> 00:03:04,073
jest mniej więcej wielkości
klatkę filmu 35 mm.
60
00:03:04,178 --> 00:03:06,831
A brzytwa stoi w miejscu
za gilotynę
61
00:03:06,939 --> 00:03:08,817
na trybunie redakcyjnej.
62
00:03:08,925 --> 00:03:13,025
Być może to znaczące, że Buñuel
znika z jego własnego filmu
63
00:03:13,135 --> 00:03:16,256
dokonawszy
akt cięcia.
64
00:03:16,367 --> 00:03:19,355
Krojenie jest efektem montażu.
65
00:03:19,464 --> 00:03:22,452
Nie jest to oczywiście oko aktorki
to jest pocięte,
66
00:03:22,562 --> 00:03:24,238
ale martwe cielę.
67
00:03:24,347 --> 00:03:26,263
Wszystko przez efekt Kuleshova
68
00:03:26,367 --> 00:03:28,886
i Eisensteina
„montaż atrakcji”,
69
00:03:29,027 --> 00:03:31,948
lub, w tym przypadku, odpychania.
70
00:03:32,058 --> 00:03:35,994
To zależy od naszego odruchu warunkowego
strzelać za strzałem, do cięcia,
71
00:03:36,098 --> 00:03:39,497
do czego jesteśmy uwarunkowani
przez pierwsze filmy, jakie kiedykolwiek obejrzeliśmy.
72
00:03:39,600 --> 00:03:41,716
Jaki rodzaj relacji może istnieć
73
00:03:41,822 --> 00:03:44,782
między chmurą
przelatując przez księżyc
74
00:03:44,886 --> 00:03:47,108
i brzytwa przecinająca oko?
75
00:03:47,210 --> 00:03:51,481
Robi wrażenie jako dopasowanie graficzne
i jako wizualna metafora.
76
00:03:51,586 --> 00:03:55,216
W zasadzie metafory filmowe
są trudne do odczytania,
77
00:03:55,358 --> 00:03:58,891
zwrócić na siebie uwagę
i zakłócają bieg narracji.
78
00:03:58,994 --> 00:04:01,886
Można je spotkać głównie w awangardzie
i filmy eksperymentalne.
79
00:04:01,991 --> 00:04:05,085
Metonimie natomiast
są dyskretne
80
00:04:05,223 --> 00:04:09,159
i mogą dobrze wykonać swoje dzieło
w ogóle nie będąc rozpoznawanymi jako postacie.
81
00:04:10,375 --> 00:04:15,317
Przypomina nam zdrowy rozsądek
że jest to tylko postać iluzoryczna,
82
00:04:15,426 --> 00:04:17,005
jednak oglądając film,
83
00:04:17,109 --> 00:04:20,872
będziemy chcieli połączenia
pomiędzy nimi dwoma.
84
00:04:20,981 --> 00:04:23,940
To tak, jakbyśmy chcieli oka
zostać złamanym.
85
00:04:24,078 --> 00:04:28,312
To nasze pragnienie
że przyczyną jest przechodzenie chmur
86
00:04:28,422 --> 00:04:31,516
i cięcie brzytwą, efekt.
87
00:04:31,620 --> 00:04:35,720
I wydaje się, że jeśli świadomie
jajko w filmie w kierunku okaleczenia,
88
00:04:35,830 --> 00:04:39,229
możemy jednocześnie mieć
nieświadomie zapragnął tego w kierunku gwałtu.
89
00:04:39,332 --> 00:04:40,605
Już chyba powiedziano wystarczająco dużo
90
00:04:40,712 --> 00:04:42,934
o widzu
masochistyczna identyfikacja
91
00:04:43,069 --> 00:04:46,766
własnej wizji
z odciętym okiem.
92
00:04:46,874 --> 00:04:49,565
Ale od strony sadystycznej
tej samej monety,
93
00:04:49,669 --> 00:04:52,187
cięcie brzytwą
jest jeszcze bardziej oczywiste
94
00:04:52,295 --> 00:04:55,560
symboliczne rozdziewiczenie filmu
kobiety.
95
00:04:55,662 --> 00:04:58,650
Księżyc to tradycyjny symbol
w końcu dziewictwo.
96
00:04:59,130 --> 00:05:02,530
Domniemana pochwa symbolicznie
uzupełnia triadę
97
00:05:02,632 --> 00:05:04,374
z księżycem i okiem,
98
00:05:04,483 --> 00:05:07,816
tak jak domniemany penis
uzupełnia falliczną triadę
99
00:05:07,918 --> 00:05:10,341
z chmurą i brzytwą.
100
00:05:10,443 --> 00:05:12,186
Zatem prolog nie tylko wskazuje
101
00:05:12,295 --> 00:05:14,881
rodzaj widza
responsywność
102
00:05:14,988 --> 00:05:18,082
będzie to później oczekiwane
od publiczności,
103
00:05:18,187 --> 00:05:21,922
przedstawia również łańcuchy
motywów seksualnych
104
00:05:22,026 --> 00:05:26,939
które będą się powtarzać i rozgałęziać
w nadchodzącym wyścigu z przeszkodami seksualnymi.
105
00:05:27,042 --> 00:05:30,375
Formy i wzory graficzne
rozmieszczone w tej sekwencji otwierającej
106
00:05:30,477 --> 00:05:32,057
poinformuje resztę filmu,
107
00:05:32,161 --> 00:05:34,919
stale powraca i rezonuje
jeden z drugim,
108
00:05:35,022 --> 00:05:38,355
jednocześnie zakłócają
płynny rozwój historii.
109
00:05:39,636 --> 00:05:41,014
Jeśli chodzi o formularze okrężne,
110
00:05:41,117 --> 00:05:44,239
weźmiemy udział w grze
ech i powtórzeń,
111
00:05:44,349 --> 00:05:46,868
na przemian wklęsły i wypukły,
112
00:05:46,976 --> 00:05:50,673
który obejmuje miniaturę, księżyc,
oko, dziura w dłoni,
113
00:05:50,780 --> 00:05:52,390
pod pachą i tak dalej.
114
00:05:52,498 --> 00:05:55,486
I będziemy obserwować odpowiedni
seria form liniowych
115
00:05:55,596 --> 00:05:59,934
obejmuje to brzytwę i ślizgacz
chmurki, pudełko w paski, krawat:
116
00:06:00,040 --> 00:06:03,574
tak wiele kształtów stoi
dla fallusa.
117
00:06:03,676 --> 00:06:07,278
Ale co robi Un Chien andalou
jako cały film?
118
00:06:07,380 --> 00:06:09,736
Przecież to w zasadzie
historia miłosna.
119
00:06:09,838 --> 00:06:13,601
Pozornie trajektoria fabuły
to klasyka Hollywoodu i baśni ludowej
120
00:06:13,711 --> 00:06:15,827
formacji małżeńskiej,
121
00:06:15,966 --> 00:06:19,663
mimo tego satysfakcjonującego wyniku
zostaje ostatecznie udaremniony.
122
00:06:20,680 --> 00:06:23,774
Jednak sposób Buñuela i Dali
z historią
123
00:06:23,879 --> 00:06:29,195
wywołuje niepokojące napięcie pomiędzy
tę przysłowiową, przytulną, anegdotyczną linię
124
00:06:29,299 --> 00:06:34,309
i przewrotnie irracjonalną treść
co podważa jego łańcuch przyczynowy.
125
00:06:34,418 --> 00:06:35,758
I to z tą rozbieżnością
126
00:06:35,866 --> 00:06:39,735
że problemy z interpretacją
Rozpocznij Un Chien Andalou.
127
00:06:39,838 --> 00:06:42,827
Czy to w końcu tylko chusteczka
pobłażających sobie bzdur,
128
00:06:42,936 --> 00:06:45,120
farrago non sequitur?
129
00:06:45,226 --> 00:06:47,716
Czy to ćwiczenie
w tak tajemniczej symbolice
130
00:06:47,818 --> 00:06:50,980
żeby było zrozumiałe
tylko dla wtajemniczonych?
131
00:06:51,084 --> 00:06:54,552
A może powinniśmy wziąć Buñuela i Dali
poważnie
132
00:06:54,654 --> 00:06:57,613
jako logicy nieświadomości?
133
00:06:58,290 --> 00:07:01,824
Istnieją istotne powody
za psychoanalityczną lekturę filmu
134
00:07:01,961 --> 00:07:04,211
jak już argumentowałem
w stosunku do prologu.
135
00:07:04,856 --> 00:07:09,395
Rzeczywiście, zawsze było to zdanie krytyków
i preferowane podejście tłumaczy.
136
00:07:09,503 --> 00:07:11,082
W obliczu zagadek filmu,
137
00:07:11,186 --> 00:07:13,676
byli w tym zachęcani
przez samego Buñuela,
138
00:07:13,779 --> 00:07:15,589
który to słynnie skomentował
139
00:07:15,698 --> 00:07:17,986
„jedyna metoda dochodzenia
symboli”
140
00:07:18,089 --> 00:07:20,675
„byłaby być może psychoanalizą”.
141
00:07:20,816 --> 00:07:23,708
Fakt, że film był
od razu zakwalifikowany jako surrealista
142
00:07:23,812 --> 00:07:27,710
i sam surrealizm,
od Manifestu Bretona z 1924 r.,
143
00:07:27,820 --> 00:07:30,510
zlokalizowało się na freudowskich mapach
psychiki,
144
00:07:30,614 --> 00:07:34,847
jest dalsze wsparcie
do lektury psychoanalitycznej.
145
00:07:34,958 --> 00:07:38,252
Breton zauważył to już dawno temu
podobieństwa
146
00:07:38,358 --> 00:07:41,625
postaci poetyckich
jak metafora i analogia
147
00:07:41,725 --> 00:07:44,781
na pracę kondensacji
i przemieszczenie
148
00:07:44,891 --> 00:07:48,923
na obrazie Freuda
nieświadomych procesów mentalnych.
149
00:07:49,032 --> 00:07:51,819
Ale lektura psychoanalityczna
nie musi oznaczać poszukiwań
150
00:07:51,928 --> 00:07:54,417
na wyłączność
odpowiednik jeden do jednego
151
00:07:54,554 --> 00:07:58,758
pomiędzy obrazem w filmie
i jakiś specyficzny motyw psychoseksualny.
152
00:07:58,864 --> 00:08:02,799
Wszyscy pierwsi krytycy zakładali, że film
zawierał alegoryczną narrację główną
153
00:08:02,904 --> 00:08:04,619
który opowiadał
rozwój seksualny
154
00:08:04,723 --> 00:08:06,944
pojedynczego, hipotetycznego
męski bohater.
155
00:08:07,046 --> 00:08:11,719
Mówili, że chodzi o młodzież
rozwój seksualny i frustracja,
156
00:08:11,860 --> 00:08:15,932
zaczynając od wywołania
kompleks kastracyjny lub akt seksualny
157
00:08:16,036 --> 00:08:19,196
i kontynuowane
wraz z postępem seksualnego pielgrzyma
158
00:08:19,302 --> 00:08:22,970
poprzez fazy dziecięcego narcyzmu,
fiksacja matki,
159
00:08:23,073 --> 00:08:26,300
homoseksualizm
i wiele więcej poza tym.
160
00:08:26,406 --> 00:08:30,142
Jednak nie ma dwóch interpretacji
kiedykolwiek zgodziliśmy się na szczegóły
161
00:08:30,245 --> 00:08:32,735
alegorii psychoseksualnej.
162
00:08:32,837 --> 00:08:35,692
Prawie na pewno było to spowodowane
zamknęli oczy
163
00:08:35,800 --> 00:08:40,379
do elementów filmu
które nie pasowały do ich konkretnego dekodowania.
164
00:08:40,481 --> 00:08:43,642
Wcześni krytycy równie redukcjonistyczni,
jeśli jest to zrozumiałe,
165
00:08:43,746 --> 00:08:46,668
zwykle to widział
jako zapis snu.
166
00:08:46,777 --> 00:08:49,095
Nie jest to ani filmowy sen, ani nawet
167
00:08:49,201 --> 00:08:51,758
pomimo relacji Buñuela
pochodzenia scenariusza,
168
00:08:51,862 --> 00:08:55,223
zapis własnej serii
i sny Dali.
169
00:08:55,364 --> 00:08:57,212
Un Chien andalou
czyta się bardziej owocnie
170
00:08:57,316 --> 00:09:00,075
jako o działaniu
nieświadomości,
171
00:09:00,178 --> 00:09:03,367
niż chodzi o treść
jakiegoś konkretnego snu.
172
00:09:03,478 --> 00:09:05,355
Nieświadomość to nie wszystko
173
00:09:05,465 --> 00:09:08,453
istniejący wcześniej ukryty skarbiec
o treści symbolicznej
174
00:09:08,596 --> 00:09:10,339
czekając, aż artysta zrabuje.
175
00:09:10,448 --> 00:09:13,943
To raczej czynność psychiczna,
lepiej postrzegać go jako proces,
176
00:09:14,051 --> 00:09:18,082
przez które pożądanie i niepokój
wyrazić siebie,
177
00:09:18,192 --> 00:09:19,706
nie tylko dla Buñuela i Dali,
178
00:09:19,808 --> 00:09:22,433
ale dla nas samych, na widowni,
oglądanie filmu.
179
00:09:22,569 --> 00:09:25,260
To pomaga wyjaśnić
po co ten mały film
180
00:09:25,363 --> 00:09:29,396
nabrał tak dużego znaczenia
do nowszej teorii filmu.
181
00:09:29,505 --> 00:09:33,001
Najnowsze podejścia przestały pytać
„Co oznacza ten film?”
182
00:09:33,108 --> 00:09:38,252
na rzecz „Na jakim stanowisku
czy ten film wciąga widza?”
183
00:09:38,361 --> 00:09:39,903
Sprzeczność
184
00:09:40,010 --> 00:09:44,215
kolejnego rywala
interpretacje rdzenia narracji filmu
185
00:09:44,320 --> 00:09:47,481
w połączeniu z ich selektywnością
niedokładność i zniekształcenie
186
00:09:47,586 --> 00:09:49,809
tego, co faktycznie widzimy
na ekranie,
187
00:09:49,909 --> 00:09:54,650
w zasadzie ma skompromitowane próby
interpretować Un Chien andalou
188
00:09:54,758 --> 00:09:57,679
albo jako sen
jednolitego tematu,
189
00:09:57,789 --> 00:10:00,077
hipotetyczny bohater,
190
00:10:00,179 --> 00:10:03,780
lub jako alegoria
rozwoju seksualnego bohatera.
191
00:10:03,883 --> 00:10:06,976
Nowsze podejścia
podkreśliłem sposoby
192
00:10:07,082 --> 00:10:11,525
w którym rozpoczyna się film
możliwości znaczeń.
193
00:10:11,628 --> 00:10:14,079
Dla surrealistów
podążając w tym za Freudem,
194
00:10:14,186 --> 00:10:17,347
działanie pożądania
są przede wszystkim nieświadomi.
195
00:10:17,453 --> 00:10:18,659
W jakim więc sensie
196
00:10:18,765 --> 00:10:22,232
można mieć nadzieję, że coś reprezentujemy
to było nieświadome?
197
00:10:22,334 --> 00:10:24,758
Rozwiązanie Buñuela i Dali
do problemu
198
00:10:24,860 --> 00:10:28,557
nastąpiło poprzez przestępstwo
bardziej znanych dyskursów.
199
00:10:28,665 --> 00:10:32,830
Wstrząsy Un Chien andalou
a dezorientacja nie jest przypadkowa.
200
00:10:32,941 --> 00:10:35,566
Są przewidywalne
na systematycznym łamaniu ramy
201
00:10:35,702 --> 00:10:37,310
tradycyjnej narracji,
202
00:10:37,419 --> 00:10:40,206
i dlatego wyglądają na parodie
konwencji
203
00:10:40,314 --> 00:10:43,715
obu mainstreamów
i kino artystyczne tamtych czasów.
204
00:10:43,816 --> 00:10:47,820
W kinie głównego nurtu wrażenie
rzeczywistości lub prawdopodobieństwa
205
00:10:47,924 --> 00:10:49,974
jest zwykle zapewnione
przez pozorną wierność
206
00:10:50,079 --> 00:10:53,000
do doświadczenia publiczności
czasu i przestrzeni.
207
00:10:53,109 --> 00:10:55,264
Wiara widza w to, co widzi
208
00:10:55,399 --> 00:10:59,269
wynika z ciągłości przestrzennej
oraz logika przyczyny i skutku.
209
00:10:59,372 --> 00:11:02,398
To taka logika
z którego drwi Un Chien andalou
210
00:11:02,504 --> 00:11:04,180
i w dużej mierze przeciwstawia się.
211
00:11:04,288 --> 00:11:08,224
Jeśli chodzi o zamówienie filmu,
jest w nacięciach, w samych punktach
212
00:11:08,328 --> 00:11:12,400
przy którym klasyczny montaż narracyjny
najbardziej dąży do ciągłości,
213
00:11:12,504 --> 00:11:14,927
to treść filmu
jest rozczłonkowany.
214
00:11:15,029 --> 00:11:18,697
Znaki logiki narracyjnej
i ciągłość są obecne:
215
00:11:18,800 --> 00:11:22,966
strzał, strzał odwrócony, naprzemienny,
dopasowanie linii oczu i tak dalej.
216
00:11:23,076 --> 00:11:25,365
Jako widzowie, dlatego zakładamy
217
00:11:25,467 --> 00:11:29,001
to logika przyczynowości
łączy kolejne ujęcia,
218
00:11:29,137 --> 00:11:32,096
ponieważ konwencjonalne wskazówki
są widoczne.
219
00:11:32,201 --> 00:11:36,981
Ale wzajemnie niespójne obrazy
zmontowane wspólnie przez Buñuela i Dali
220
00:11:37,083 --> 00:11:39,536
nie należy ich czytać jako ciągłych.
221
00:11:39,642 --> 00:11:42,429
Oś czasu jest wielokrotnie zakłócana
222
00:11:42,538 --> 00:11:46,408
w sposób, który obaj wyśmiewają
na konwencjach filmów fabularnych
223
00:11:46,511 --> 00:11:50,113
i wzmacniają zmysły widza
chwilowego zamieszania.
224
00:11:50,215 --> 00:11:54,448
Stąd mylący podtytuł
„Szesnaście lat wcześniej”
225
00:11:54,592 --> 00:11:57,044
następuje
„Około trzeciej nad ranem”.
226
00:11:57,151 --> 00:12:00,914
Nagłe zmiany ustawień,
osiągnięty poprzez montaż,
227
00:12:01,023 --> 00:12:03,609
mylić nasze zmysły
integralności przestrzeni.
228
00:12:03,716 --> 00:12:07,117
Na przykład istnieje ciągłość
działania w poprzek cięć
229
00:12:07,218 --> 00:12:09,000
pomiędzy niepowiązanymi lokalizacjami
230
00:12:09,104 --> 00:12:12,571
kiedy zaczyna się zamordowany sobowtór
jego śmiertelny upadek w pomieszczeniu
231
00:12:12,707 --> 00:12:14,584
i kończy go w parku.
232
00:12:14,694 --> 00:12:18,697
Cały film jest montażem
niezgodności.
233
00:12:18,801 --> 00:12:21,454
Podobnie na poziomie
charakteryzacji,
234
00:12:21,563 --> 00:12:25,163
nie ma żadnego psychologicznego
ani fizjologiczna konsystencja.
235
00:12:25,266 --> 00:12:27,383
Batcheff najwyraźniej gra
trzy znaki:
236
00:12:27,522 --> 00:12:30,011
rowerzysta, „sam”
i „jego” sobowtór.
237
00:12:30,115 --> 00:12:34,520
Postacie: człowiek z brzytwą – Buñuel,
androgyn i nowy kochanek
238
00:12:34,626 --> 00:12:39,300
są wkładane i wyrzucane
historię z równą arbitralnością.
239
00:12:39,408 --> 00:12:43,306
Organizmy znoszą przenoszenie włosów
i wymazanie ust.
240
00:12:43,414 --> 00:12:46,508
Normalne granice
ludzkiej postaci są zamazane
241
00:12:46,613 --> 00:12:49,946
jak oko złamane
a jednak cudownie odnowiony
242
00:12:50,047 --> 00:12:53,036
i gdy piersi ulegają przemianie
w pośladki.
243
00:12:53,785 --> 00:12:56,275
Ale nawet piekło ma swoje prawa.
244
00:12:56,378 --> 00:13:00,687
I zamienniki Un Chien andalou
alternatywne wzorce zamawiania
245
00:13:00,789 --> 00:13:03,844
dla konwencjonalnych
że to podważa.
246
00:13:03,954 --> 00:13:06,511
W ramach rekompensaty to sprawia
wszelkiego rodzaju połączenia,
247
00:13:06,614 --> 00:13:09,037
pomiędzy czymś przeciwnym
rozłączne epizody
248
00:13:09,139 --> 00:13:12,232
poprzez liczne powtórzenia,
pary i dublety.
249
00:13:12,338 --> 00:13:15,125
Wyłupiaste oczy
osłów przy fortepianie
250
00:13:15,234 --> 00:13:17,590
przypominają nam o przeciętym oku
z prologu,
251
00:13:17,691 --> 00:13:19,980
tak jak zapowiadają
puste oczodoły
252
00:13:20,116 --> 00:13:22,806
na wpół pogrzebanych kochanków
w ostatnim ujęciu.
253
00:13:22,910 --> 00:13:24,758
Un Chien andalou
jest ciągłym ruchem
254
00:13:24,863 --> 00:13:27,583
pomiędzy przeciwległymi biegunami
znaczenia.
255
00:13:27,692 --> 00:13:31,053
Tak jak prolog jest zamówiony
na figurach naprzemiennych
256
00:13:31,160 --> 00:13:33,238
oparte na obecności i nieobecności,
257
00:13:33,348 --> 00:13:36,815
więc poniższy film jest wzorowany
na opozycji symetrycznych
258
00:13:36,917 --> 00:13:39,206
pomiędzy stwierdzeniem a zaprzeczeniem:
259
00:13:39,308 --> 00:13:43,340
wzrok kontra ślepota,
regeneracja kontra martwota,
260
00:13:43,450 --> 00:13:45,460
przyciąganie kontra odpychanie,
261
00:13:45,605 --> 00:13:47,586
poziome linie
w porównaniu z okrągłymi kształtami
262
00:13:47,692 --> 00:13:49,234
i odważ się to powiedzieć,
263
00:13:49,679 --> 00:13:51,661
mężczyzna kontra kobieta.
264
00:13:51,766 --> 00:13:55,702
Zamiast zwykłej narracji,
rozwój Un Chien andalou
265
00:13:55,806 --> 00:13:59,570
przedstawia nam sukcesję
powtarzających się przemieszczeń
266
00:13:59,678 --> 00:14:01,862
tych samych struktur pragnień:
267
00:14:02,002 --> 00:14:04,923
wieczny powrót
stłumionych przez Freuda.
268
00:14:05,032 --> 00:14:08,863
Ale te powtórzenia z różnicą
nie zaśmiecaj tekstu
269
00:14:08,971 --> 00:14:12,238
w sposób całkowicie sabotujący
ruch narracji.
270
00:14:12,339 --> 00:14:16,236
Zarysy charakterystyki
i odniesienie do czasu, którego potrzebuje historia
271
00:14:16,346 --> 00:14:19,104
przynajmniej są obecni
w kuszącym filigranie.
272
00:14:19,208 --> 00:14:20,682
A jeśli postacie nie mają imion
273
00:14:20,790 --> 00:14:23,414
i prawie bez kotwiczenia
w codziennej rzeczywistości,
274
00:14:23,518 --> 00:14:24,762
oni mają cele.
275
00:14:24,864 --> 00:14:27,689
Jest na koncie
tej trwałości historii
276
00:14:27,794 --> 00:14:30,915
tym prawdopodobnie jest surrealizm
jedyna awangarda
277
00:14:31,026 --> 00:14:33,881
w ramach parametrów
kina narracyjnego.
278
00:14:33,989 --> 00:14:37,590
I to są pozostałości ich fabuły
to prawie na pewno pomoże
279
00:14:37,693 --> 00:14:42,070
za trwałą popularność filmów surrealistycznych
nad innymi awangardami.
280
00:14:42,171 --> 00:14:46,376
Widzieliśmy, jak psychoanaliza
daje uprzywilejowany dostęp
281
00:14:46,481 --> 00:14:47,725
do Un Chien andalou.
282
00:14:47,828 --> 00:14:52,205
Ale to nie znaczy, że Freud
oszczędzono mu takiego samego wywrotowego traktowania.
283
00:14:52,306 --> 00:14:55,667
Sama dosłowność
tropów Freuda w filmie
284
00:14:55,774 --> 00:15:00,381
wskazuje na świadomą ironię
o ich zaciągnięciu przez Buñuela i Dali.
285
00:15:00,488 --> 00:15:05,095
Un Chien andalou to nie tylko sztuka
paradygmatu Freuda, ale z nim.
286
00:15:05,201 --> 00:15:08,496
W końcu surrealiści nigdy tego nie robili
przeszedł całą drogę z Freudem.
287
00:15:08,636 --> 00:15:11,356
Mieli duże zastrzeżenia
o terapeucie Freudzie.
288
00:15:11,464 --> 00:15:14,452
Zdystansowali się
od konserwatywnego moralisty
289
00:15:14,562 --> 00:15:17,924
który był gotowy zapłacić
zbyt wysoka cena niezadowolenia
290
00:15:18,030 --> 00:15:20,453
za nagrody cywilizacji.
291
00:15:20,555 --> 00:15:24,454
Wielu wczesnych widzów wzięło
Un Chien Andalou rzeczywiście bardzo poważnie.
292
00:15:24,562 --> 00:15:28,058
Cyril Connolly, „Palinurus”,
postrzegał to jako rodzaj bezbożnego rytuału
293
00:15:28,165 --> 00:15:30,521
i wspomina opuszczenie paryskiego pokazu
294
00:15:30,623 --> 00:15:34,492
„z wrażeniem bycia świadkiem
jakiś nieskończenie starożytny horror.”
295
00:15:34,596 --> 00:15:37,421
Ale mieszkać wyłącznie
w sprawie przemocy terrorystycznej,
296
00:15:37,525 --> 00:15:40,010
to tęsknić za humorem, niezależnie od tego, jak mroczny,
co przenika film.
297
00:15:40,017 --> 00:15:41,798
Ale ironiczna perspektywa filmu
298
00:15:41,903 --> 00:15:46,069
stawia pewien dystans oszczędnościowy
między nami a okrucieństwem
299
00:15:46,179 --> 00:15:49,474
to pomaga nam je obrócić
w obiekty kontemplacji
300
00:15:49,579 --> 00:15:50,853
a nawet przyjemność.
301
00:15:50,960 --> 00:15:53,986
To tutaj surrealiści
ulubiony środek oksymoroniczny,
302
00:15:54,091 --> 00:15:56,610
czarny humor,
wchodzi w życie.
303
00:15:56,718 --> 00:15:58,901
Czarny humor zamienia ból
304
00:15:59,008 --> 00:16:03,107
ten wypadek i konieczność
sprawić sobie przyjemność
305
00:16:03,216 --> 00:16:05,974
i w ten sposób powoduje
rodzaj wyzwolenia.
306
00:16:06,112 --> 00:16:09,033
To rodzaj intelektualnego zwycięstwa
ponad okolicznościami,
307
00:16:09,143 --> 00:16:13,174
ostatnia reduta pokonanych
ale nieugięty.
308
00:16:13,283 --> 00:16:18,130
Un Chien andalou to rzeczywiście historia
pokonanej pasji,
309
00:16:18,233 --> 00:16:21,423
ale zrobione w tak ekscytujący sposób
310
00:16:21,533 --> 00:16:24,760
ta porażka się odwróciła
w swego rodzaju zwycięstwo.